Zakaz polowania

W ostatnich miesiącach dużo słyszy się o społecznych, obywatelskich działaniach na rzecz zmian w prawie łowieckim. Działacze Polskiego Związku Łowieckiego też chcieliby być obecni w mediach społecznościowych, ale do tej pory słaby im to wychodziło. W tym roku postanowili jednak wynająć profesjonalną agencję wizerunkową do walki z niekorzystnym wizerunkiem PZŁ w społeczeństwie. Sprawdzamy ile za to zapłacili i jakie osiągają rezultaty.

Na stronie obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej „Zmieńmy prawo łowieckie. Na dobre” dostępny jest już tekst z treścią projektu ustawy. Przyglądamy się proponowanym zapisom i analizujemy ich zgodność z postulatami, które sami przedstawiamy od dawna – dotyczącymi respektowania prawa własności, bezpieczeństwa w lesie oraz przejrzystości finansów publicznych.

Ogłoszono nową, obywatelską inicjatywę ustawodawczą nowelizacja ustawy Prawo łowieckie. Projekt zakłada m.in. zakaz nęcenia zwierząt pod ambony, likwidację polowań komercyjnych, w tym dla osób z zagranicy, wprowadza obowiązek rejestracji polowań i wiele innych regulacji. W ciągu 3 miesięcy trzeba zebrać 100 tysięcy podpisów.

Komercyjne polowania pokazują prawdziwą twarz polskiego łowiectwa: nie „społeczną gospodarkę”, nie „tradycję”, nie „czynną ochronę przyrody”, lecz rynek, na którym dzikie zwierzęta stają się usługą i trofeum. Aby kupić doświadczenie zabijania nie trzeba być członkiem lokalnego koła łowieckiego - wystarczy zapłacić. Ale nad tym segmentem rynku Państwo zachowało już tylko pozory kontroli.

Postanowiliśmy sprawdzić, jak w praktyce wygląda wydawanie przez starostów decyzji o odłowie z uśmierceniem lub odstrzale redukcyjnym. Zapytaliśmy 380 urzędów o wydane decyzje dotyczące zabijania zwierząt. Okazało się, że w całej Polsce wydano ich w ostatnich latach ponad 600. Nie są to akty prawne podlegające ogłoszeniu w dzienniku urzędowym ani w BIP. Urzędy nie tylko nie informują publicznie o wydaniu takich decyzji, ale czasami wręcz zastrzegają w ich treści, że nie wolno informować o sprawie opinii publicznej ani mediów.

Statystyki pokazują wyraźny spadek zainteresowania łowiectwem w Szwecji - w ciągu ostatnich 20 lat liczba osób wykupujących państwową licencję myśliwską spadła o 15%. Wielu Szwedów polowało niemal wyłącznie na łosie i gdy tych zaczęło brakować, znaleźli sobie inne hobby. Ponadto w XXI wieku w społeczeństwie powszechne są etyczne i ekologiczne wątpliwości wobec zabijania dzikich zwierząt. Rośnie natomiast udział obcokrajowców w polowaniach komercyjnych, zwłaszcza na gatunki chronione (wilki, rysie, niedźwiedzie).