Aktualności

„Pomyliłem z dzikiem”? Tym razem pomylono tysiące złotych z milionami! W oficjalnych statystykach błędy zawyżały kwotę odszkodowań łowieckich o dziesiątki milionów złotych. Po naszej interwencji Bank Danych o Lasach skorygował te liczby. Tymczasem myśliwi od lat przekonują, że z własnej kieszeni wydają fortunę, by ratować polskie rolnictwo. Ile naprawdę płacą rolnikom? Dlaczego dane GUS i Lasów Państwowych różnią się? I czy ktokolwiek weryfikuje liczby, którymi tak chętnie posługują się myśliwi?

Marszałek Województwa Pomorskiego przygotował projekt nowego podziału województwa na obwody łowieckie. Tylko do 23 października właściciele nieruchomości mogą składać swoje „uwagi” do tego projektu, w tym wnioski o całkowite wyłączenie nieruchomości z obwodu łowieckiego - oczywiście pod warunkiem, że w ogóle wiedzieli, że taka procedura się toczy i że znowu ich prywatne tereny zostaną objęte gospodarką łowiecką i wydzierżawione kołom łowieckim. W 2020 takich wniosków złożono 16 (w tym prezydenci Sopotu i Gdyni prosili o nieobejmowanie ich miast obwodami łowieckimi), uwzględniono tylko jeden. Przeczytaj czy warto złożyć taki wniosek.

W ostatnich miesiącach dużo słyszy się o społecznych, obywatelskich działaniach na rzecz zmian w prawie łowieckim. Działacze Polskiego Związku Łowieckiego też chcieliby być obecni w mediach społecznościowych, ale do tej pory słaby im to wychodziło. W tym roku postanowili jednak wynająć profesjonalną agencję PR do walki z niekorzystnym wizerunkiem PZŁ w społeczeństwie. Sprawdzamy ile za to zapłacili i jakie osiągają rezultaty.

Na stronie obywatelskiej inicjatywy ustawodawczej „Zmieńmy prawo łowieckie. Na dobre” dostępny jest już tekst z treścią projektu ustawy. Przyglądamy się proponowanym zapisom i analizujemy ich zgodność z postulatami, które sami przedstawiamy od dawna – dotyczącymi respektowania prawa własności, bezpieczeństwa w lesie oraz przejrzystości finansów publicznych.

Ogłoszono nową, obywatelską inicjatywę ustawodawczą nowelizacja ustawy Prawo łowieckie. Projekt zakłada m.in. zakaz nęcenia zwierząt pod ambony, likwidację polowań komercyjnych, w tym dla osób z zagranicy, wprowadza obowiązek rejestracji polowań i wiele innych regulacji. W ciągu 3 miesięcy trzeba zebrać 100 tysięcy podpisów.

Komercyjne polowania pokazują prawdziwą twarz polskiego łowiectwa: nie „społeczną gospodarkę”, nie „tradycję”, nie „czynną ochronę przyrody”, lecz rynek, na którym dzikie zwierzęta stają się usługą i trofeum. Aby kupić doświadczenie zabijania nie trzeba być członkiem lokalnego koła łowieckiego - wystarczy zapłacić. Ale nad tym segmentem rynku Państwo zachowało już tylko pozory kontroli.

Postanowiliśmy sprawdzić, jak w praktyce wygląda wydawanie przez starostów decyzji o odłowie z uśmierceniem lub odstrzale redukcyjnym. Zapytaliśmy 380 urzędów o wydane decyzje dotyczące zabijania zwierząt. Okazało się, że w całej Polsce wydano ich w ostatnich latach ponad 600. Nie są to akty prawne podlegające ogłoszeniu w dzienniku urzędowym ani w BIP. Urzędy nie tylko nie informują publicznie o wydaniu takich decyzji, ale czasami wręcz zastrzegają w ich treści, że nie wolno informować o sprawie opinii publicznej ani mediów.

Statystyki pokazują wyraźny spadek zainteresowania łowiectwem w Szwecji - w ciągu ostatnich 20 lat liczba osób wykupujących państwową licencję myśliwską spadła o 15%. Wielu Szwedów polowało niemal wyłącznie na łosie i gdy tych zaczęło brakować, znaleźli sobie inne hobby. Ponadto w XXI wieku w społeczeństwie powszechne są etyczne i ekologiczne wątpliwości wobec zabijania dzikich zwierząt. Rośnie natomiast udział obcokrajowców w polowaniach komercyjnych, zwłaszcza na gatunki chronione (wilki, rysie, niedźwiedzie).

Zastanawialiście się kiedyś, ilu jest w Sejmie członków Polskiego Związku Łowieckiego? Gdyby szacować proporcjonalnie do ich ilości w społeczeństwie (ok. 3,5 ‰) to na sali obrad powinno ich siedzieć maksymalnie dwóch. A jak jest naprawdę? Postanowiliśmy po prostu zapytać. Odpowiedzi prezentujemy na stronie czypolujesz.pl
Na razie odpowiedziała mniej niż połowa posłanek i posłów...

Ostatnie badania opinii publicznej we Włoszech pokazują jednoznacznie negatywny stosunek większości obywateli do łowiectwa. W najnowszym sondażu aż 76% Włochów odrzuca pomysł liberalizacji przepisów łowieckich forsowany przez prawicowy gabinet Giorgii Meloni, który zakłada m.in. wydłużenie sezonu łowieckiego, dopuszczenie polowań na plażach i terenach chronionych, a także zniesienie zakazu stosowania żywych zwierząt jako przynęty czy wykorzystywania noktowizorów i termowizji.

Zgodnie z Rozporządzeniem Wojewody Pomorskiego do końca stycznia 2026 r. w siedmiu powiatach woj. pomorskiego oraz Trójmieście i Słupsku (łącznie w 17 obwodach łowieckich) zakazane jest zabijanie zwierząt w formie polowań zbiorowych. Zakaz wprowadzono w związku z zachorowaniami świń na ASF, polowania sprzyjają rozprzestrzenianiu się zarażonych dzików oraz zwiększają ryzyko zawleczenia wirusa do hodowli świń.

Od nowego roku koniec polowań na jarząbki, głowienki, czernice, słonki i łyski. W Dzienniku Ustaw opublikowano rozporządzenie wykreślające te gatunki ptaków z listy gatunków „łownych”. Okazuje się, że jednak można to było zrobić i Ministra Hennig-Kloska jednym podpisem pokazała myśliwym, że to nie oni rządzą w tym kraju. Ochrona przyrody i dobro zwierząt górą!